Opvoeden, wat is dat nu eigenlijk?

Het is deze week de week van de Opvoeding. Maar opvoeden: Wat is dat nu eigenlijk? 
Positief opvoeden 
In een artikel op de website van het NJI staat: Opvoeden is het begeleiden van een kind in zijn of haar ontwikkeling, totdat het zelfstandig kan deelnemen aan de samenleving.”
Ouders doen dit door een verzorgende en beschermende omgeving te bieden, dit doen zij bijvoorbeeld door sensitief te reageren op de behoeften van het kind. Ook bieden ouders structuur en brengen zij kinderen waarden en normen bij. 
 
Maar welke dingen beïnvloeden kinderen nu positief? 
 
Sanders (2012) schreef hierover: 
'Een veilige en stimulerende omgeving zorgt ervoor dat kinderen de omgeving ongestoord kunnen ontdekken en zorgt er ook voor dat ouders minder hoeven te verbieden. In een stimulerende omgeving worden kinderen uitgedaagd om te ontdekken, wat ervoor zorgt dat ze betrokken blijven in hun spel. Positieve ondersteuning zoals complimentjes en aanmoediging zorgen ervoor dat kinderen worden gemotiveerd om nieuwe dingen te leren. 
 
De zelfstandigheid van het kind stimuleren (dus niet alles uit handen nemen, maar het kind zelf laten ontdekken hoe iets werkt), zorgt ervoor dat het kind straks op eigen benen kan staan en dat het kind vertrouwen krijgt in zijn eigen kunnen. Ouders kunnen uiteraard wel ondersteunen als dingen echt niet lukken of nog te moeilijk zijn. Maar, het kind fouten laten maken is goed voor de ontwikkeling, zo leert het kind met tegenslagen omgaan, waardoor het later meer veerkracht ontwikkelt. 
 
Een duidelijke en voorspelbare omgeving met structuur en regels en ouders die heldere instructies geven zorgt ervoor dat kinderen zich veilig voelen en dat zij weten wat er van hen wordt verwacht. Hierbij is het van belang de opdracht en instructie af te stemmen op de leeftijd van het kind (als je te veel van het kind vraagt of verwacht, zorgt dit ervoor dat het kind waarschijnlijk niet zal doen wat je vraagt) 
 
Tot slot, en dit is misschien wel het belangrijkste (en meest voor de hand liggende) advies, is het van belang dat je als ouder goed voor jezelf zorgt. In de zin van: zorgen voor voldoende rust en ontspanning. Ouders die dit doen zijn namelijk gemakkelijker, geduldiger, consequenter en meer beschikbaar voor hun kinderen. Iedereen kent wel het voorbeeld van het mondkapje in het vliegtuig (eerst bij jezelf, dan pas bij je kind). Dit voorbeeld laat zien hoe belangrijk het is om eerst goed voor jezelf te zorgen. 
 
Gelukkige kinderen, hoe krijg je die? 
De website oudersvannu.nl publiceerde in 2017 een artikel over gelukkige kinderen. Zij beschrijven in dit artikel hoe je er als ouder voor zorgt dat je kind gelukkig wordt. Hierbij maken zij gebruik van de informatie uit het boek: “Raising Happiness: 10 simple steps for more joyful kids and happier parents, van Christine Carter (opvoeddeskundige en onderzoeker)
 
Een van de eerste dingen die zij beschrijft is dat het belangrijk is om als ouder aan je eigen geluk te werken. Het kind imiteert immers hoe jij je gedraagt. Dus als je als ouder dingen doet om goed in je vel te zitten en gelukkig te zijn, zal je kind dit automatisch nadoen. Het helpt bijvoorbeeld ook om veel te lachen in de buurt van je kind (alleen al het horen van een lach van een ouder kan er namelijk al voor zorgen dat het kind zich blij voelt). 
Een ander belangrijk punt dat Christine aankaart in haar boek is dat ouders kunnen leren aan hun kinderen hoe je relaties opbouwt met anderen. Zo kun je je kind leren om af en toe iets aardigs te doen voor een ander, hierdoor ontwikkelt het namelijk empathie (inlevingsvermogen). 
Verder benoemt Christine dat het belangrijk is om vooral de inspanning van het kind te prijzen, niet zozeer het resultaat. Het gaat er dus om hoeveel moeite het kind heeft gedaan om het doel te bereiken. Zo kun je bijvoorbeeld zeggen: “Wat een mooie tekening” (dan beloon je het resultaat), maar zou je als ouder ook kunnen zeggen: “Wat heb je goed je best gedaan op je tekening zeg!”
 
Als je als ouder je kind leert omgaan met emoties, zegt Christine, kun je ze leren hun eigen emoties te begrijpen. Is je kind bijvoorbeeld boos? Leef je in in het gevoel, help je kind om de emotie te benoemen en laat je kind weten dat oké is om je zo te voelen. (Immers boos zijn is heel normaal, iedereen is wel eens boos) Bijvoorbeeld: “Volgens mij wil jij graag ook met dat speelgoed spelen wat je broertje/zusje heeft, volgens mij ben je nu boos dat dat niet kan, ik snap heel goed dat je nu boos bent!”
Betekent uiteraard niet dat je kind ermee mag doen wat hij wil! Daarin mag je als ouder uiteraard ook duidelijke grenzen aangeven. 
Nog een belangrijk punt wat Christine aansnijdt is: geef je kind de tijd om te spelen (alleen of met andere kinderen) dit zorgt namelijk voor een betere ontwikkeling. Kinderen zijn tijdens hun spel helemaal in het nu en genieten dan echt van het moment. Tijdens spel leren kinderen heel veel belangrijke vaardigheden voor de rest van hun leven. 
Tot slot geeft zij aan: “Simpele tradities, zoals iedere avond samen eten, zorgen ervoor dat kinderen zich gelukkiger voelen.” Het geeft kinderen houvast en zorgt ervoor dat ze weten dat papa en mama dan echt even beschikbaar zijn en luisteren naar wat het kind te vertellen heeft. 
 
Goed is goed genoeg 
Vakblad Vroeg publiceerde op 29 september een artikel over het belang van het niet te hoog leggen van de lat voor ouders. Immers, als ouder hoef je echt niet de hele tijd alles goed te doen, zo schrijft Vakblad Vroeg. Het artikel onderschrijft dat een goede relatie tussen de ouder(s) en de baby bijdraagt bij aan een goede ontwikkeling van het kind. Dankzij een goede hechting leert het kind zijn eigen gedrag te reguleren als hij of zij van slag is. (Stressregulatie) 
Echter, zo zegt professor Dr. Hedwig van Bakel, goed is goed genoeg. Het hoeft echt niet perfect: “Als ouders het op de hoofdlijnen redelijk tot goed doen, is het echt niet nodig om ze te overladen met allerlei tips en advies”, zegt zij. 
Tenzij er ernstige zorgen zijn, of tenzij ouders zelf openstaan voor advies of vragen hebben.
 
Vragen? 
Heeft u vragen over de opvoeding van uw kind? Bijvoorbeeld omdat u het idee heeft dat uw kind niet luistert of omdat uw kind regelmatig een driftbui heeft? 
U kunt hiervoor altijd terecht bij de pedagogisch medewerk(st)ers op de groep of bij onze pedagogisch coach Marloes Rijnberg. Zij kunnen u als ouder simpele en praktische tips geven en indien nodig doorverwijzen naar de juiste persoon of instantie. 
 

3 gezonde traktaties

Gisteren zijn alle scholen weer begonnen. Wat een feest! Misschien is je kindje wel jarig geweest in de vakantie of is je kleine binnenkort jarig. Dan mag het feestvarken trakteren op school en natuurlijk bij ons. Hoe leuk dat ook is, het kan een grote uitdaging zijn om een gezonde en leuke traktatie te maken. Wij trappen dit nieuwe schooljaar af met 3 gezonde traktaties.

 


Groentefrietjes

Groentefrietjes

Dit heb je nodig:
  • Kartonnen feestmutsjes
  • Plakband
  • Rode paprika, schoongemaakt en in smalle repen gesneden (frietvorm)
  • Komkommer, gewassen, in de lengte gehalveerd, zaad eruit en in lange repen snijden (frietvorm)
  • Waspeen geschrapt en in lange dunne repen snijden (frietvorm)
  • Hummus als dipsaus

 

Zo maak je het:
  1. Schrijf de naam en leeftijd van de jarige op de feestmutsjes en gebruik deze als frietzakjes.
  2. Vul elk frietzakje met repen paprika, komkommer en wortel.
  3. Schep je er een lepeltje hummus op.

 

Variatietip: Afhankelijk van het seizoen kun je verschillende soorten groenten hiervoor kiezen, bijvoorbeeld bleekselderij.

Knapzakje

Knapzakje

Dit heb je nodig:
  • Stukje stof
  • Doosjes rozijntjes
  • Soepstengel of houten vorkje (Hema)

 

Zo maak je het:
  1. Knip uit een stukje stof een cirkel.
  2. Vul deze met een doosje rozijnen
  3. Knoop het dicht en maak het vast aan een soepstengel of een houten vorkje
  4. Het knapzakje is af.

Raceauto Porsches

Raceauto Porsches

Dit heb je nodig:
  • Rijstwafels
  • Winterwortels
  • Rozijntjes
  • Appelstroop
  • Cocktailprikkers

 

Zo maak je het:
  1. De rijstwafels doormidden snijden met een kartelmes, het raam eruit snijden.
  2. Wortels in stukjes snijden en met een cocktail prikkers door de rijstwafel prikken. Met appelstroop de rozijntjes op de wortels plakken, dit zijn de velgen. En een rozijntje op de voorkant, dit is de koplamp van de Porsche.
  3. Je kan eenvoudig een weg maken door een afbeelding van asfalt te printen en met rozijnendoosjes met sateprikkers kan je de finish maken.
  4. Succes gegarandeerd. Bij onze zoon zei de juf dat ze nog nooit zo’n mooie traktatie had gezien.

 

Bron: gezondtrakteren.nl

'Help, mijn peuter wil niet eten....!' Peuters en voeding

Je herkent het vast wel: de peuter die roept: “Mama, lust ik niet!” of: “Wil ik niet!”
 
Het voedingscentrum zegt er op haar website het volgende over:
'Dwingen om het kind te laten eten helpt niet. Het kind kan nog niet goed aangeven dat het al vol zit. Als je zou dwingen, geef je je kind dus eigenlijk te veel. Als je dan toch dwingt, verstoor je zijn of haar verzadigingsgevoel'. 
Kinderopvangtotaal publiceerde in augustus 2018 een artikel over strijd om eten. De Amerikaanse onderzoeker en kinderarts Julie Lumeng zegt hierover: “De strijd aangaan heeft echt geen enkele zin”. Het onder druk zetten verbetert het eetgedrag echt niet. Ze volgde 244 peuters een jaar lang en zag dat peuters die kieskeuriger zijn geen aantoonbare gezondheidsproblemen laten zien. 

NOS.nl vroeg aan de Nederlandse voedingsexpert bij het voedingscentrum, Astrid Postma Smeets om haar ideeën hierover te geven. Zij gaf ook aan dat het kind dwingen om zijn of haar bord leeg te eten geen zin heeft, het kind houdt hier alleen maar negatieve ideeën over eten aan over. Ze zegt dat het juist verstandig is de lading eraf te halen (dus het leuk te maken aan tafel en er positief mee om te gaan). Het helpt wel om groenten te blijven aanbieden en kinderen te stimuleren om het te eten. 

Prijzen om het nemen van één hapje is soms al genoeg. Het gaat erom dat het kind de groente in ieder geval heeft geprobeerd. 
Het vraagt wel doorzettingsvermogen van ouders voordat het kind het echt lust, want kinderen moeten iets 10 tot 15 keer proeven. 
Verder is het belangrijk dat de sfeer aan tafel goed is, dus praat vooral over andere dingen dan eten, bijvoorbeeld over wat het kind heeft meegemaakt die dag. 
Het helpt het kind als het eten er aantrekkelijk uitziet, bijvoorbeeld door het eten leuk op het bord neer te leggen. 

Het Jeugd Gezondheidscentrum geeft voorlichting over gezonde voeding en normaal eetgedrag van peuters. Zij geven in hun “Richtlijn voeding en eetgedrag (2013)” aan dat als een kind 1 jaar oud is, de overgang van volledige melkvoeding naar zowel vaste als vloeibare voeding voltooid is en de basis is gelegd voor een gevarieerd voedingspatroon. Tot het kind 4 jaar is, wordt dit verder uitgebreid. 

Het gaat er bij de voeding vooral om dat het van goede kwaliteit is, hoeveel het kind eet, is niet het belangrijkste. Kinderen weten meestal van nature wel hoeveel ze nodig hebben en zullen zichzelf niet snel uithongeren. Daarom is het belangrijk dat ouders vertrouwen op de eetlust van hun kind. (Kneepkens, 2008) Dus de ouders bepalen wat en wanneer het kind eet, het kind bepaalt hoeveel het eet. Zoals hierboven beschreven, heeft het geen positief effect om het kind te dwingen meer te eten. 

In de ontwikkeling van peuters staat ontdekken en zelf doen centraal. Knoeien met het eten en het aangaan van de strijd horen hierbij en zijn dus heel normaal. Het is goed als ouders ruimte geven aan hun peuter om zich op zijn of haar manier te ontwikkelen en duidelijk te maken wat het wil, maar wel binnen duidelijke grenzen. 
Peuters zoeken grenzen op, omdat ze het fijn om te weten wat er van hen wordt verwacht. Ze vragen hiermee als het ware om regels en grenzen. Daarom is het belangrijk om als ouder(s) een aantal duidelijke tafelregels af te spreken en duidelijk te maken wat je wél wil, i.p.v. vooral wat je niet wil. Bijvoorbeeld: “We eten aan tafel en we blijven zitten totdat iedereen klaar is met eten.”

Het is belangrijk om regelmaat en structuur aan te brengen in het eetpatroon van een kind. Dit kun je als ouder creëren door bijvoorbeeld altijd samen aan tafel te eten en door zoveel mogelijk op vaste tijdstippen te eten. Maximaal een half uur aan tafel zitten is voor een peuter echt lang genoeg. 

Peuters leren vooral door te imiteren, daarom is het heel belangrijk om als ouder zelf het goede voorbeeld te geven. Zien eten doet namelijk eten. (Savage,2007; Patrick,2005) 
Het is heel normaal dat een peuter rond zijn of haar tweede jaar bang is voor nieuwe dingen (dus ook voor eten wat hij of zij niet kent). Het is goed om eten meerdere keren aan te bieden (zoals eerder gezegd ongeveer 10 tot 15 keer) en om het eten in een stimulerende en ontspannen omgeving aan te bieden. Zo overwint het kind zijn angst. (Brich, 1988) 

Het mengen van een bekende smaak met een smaak die het kind nog niet kent, helpt om het accepteren van het onbekende voedsel makkelijker te maken voor de peuter. 
Ook is het prettig om zo veel mogelijk omgevingsprikkels te beperken, zo raakt de peuter tijdens het eten niet afgeleid. Zet daarom bijvoorbeeld de televisie of de muziek uit. 

Als ouder is het belangrijk om een ondersteunende en stimulerende houding aan te nemen en te focussen op wat goed gaat. Dit geeft het kind zelfvertrouwen. En met meer zelfvertrouwen durft het kind meer, dus ook het uitproberen van nieuwe dingen, waaronder nieuwe smaken! 
 

Zomeractie 2019!

Met de zomervakantie voor de deur heeft SpeelOkee een leuke actie voor alle kinderen en ouders/verzorgers in petto!!
De kind(eren) krijgen vanaf deze week van ons een vrolijke strandbal cadeau en wij zijn natuurlijk benieuwd waar deze ballen allemaal terecht gaan komen.
Maak een gezellig kiekje van uw kind(eren) met de SpeelOkee Bal op een leuke, spannende of bijzondere locatie in Nederland of over de grens en stuur deze op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
De mooiste, liefste, leukste en spannendste foto’s plaatsen wij graag op onze website en/of facebookpagina!
    
We kijken uit en zijn benieuwd naar de inzendingen en wensen u een hele fijne zomer toe.
Zonnige Groet, 
Team SpeelOkee

Slaapproblemen bij kinderen

Regelmatig horen we op de groepen dat u als ouder soms ten einde raad bent als uw kind(eren) moeite heeft met inslapen of doorslapen. 
Er heerst volgens Maartje Zijlmans, gepromoveerd op onderzoek naar stress en mede-eigenaar van Baby Proof, onterecht het idee dat ouders iets fout doen wanneer hun baby, peuter of kleuter ’s nachts wakker wordt en het niet lukt om zelf weer in slaap te vallen. “Die aanname kan, juist in een periode met slaapgebrek, enorm stressvol zijn voor ouders.” Geeft hij aan. En misschien overbodig om hierbij te benoemen, maar voor de aanpak van slaapproblemen is stress niet helpend. Namelijk: hoe meer stressfactoren de kinderen meemaken, hoe groter het risico op slaapproblemen. 

Ouders denken vaak ten onrechte dat een lieve baby er eentje is die doorslaapt. Dit zorgt ervoor dat ouders denken dat het niet normaal is als hun baby ’s nachts regelmatig wakker wordt, maar het is over het algemeen heel normaal babygedrag. Er is dan ook vaak geen reden tot ongerustheid. Dit neemt niet weg dat er wel degelijk baby’s zijn die flink ontregeld raken als het gaat om slaap. Vaak met gevolg dat een gezin uitgeput raakt. 

Onlangs publiceerde Vakblad Vroeg een aantal artikelen over slaapproblemen bij (jonge) kinderen. 
Opmerkelijk in de gepubliceerde artikelen is, en ja, we leven hierin echt met u als ouder mee: Ouders hebben meer last van de slaapproblemen van hun kind dan het kind zelf. Kinderen worden vaak op momenten in de nacht wakker waarbij ze eigenlijk al wat lichter slapen. Maar bij ouders zou het ook zo kunnen zijn dat ze wakker worden gemaakt als ze net in hun diepe slaap zitten. Ouders werken vaak beiden en hebben daarnaast ook meer verantwoordelijkheden dan vroeger, waardoor de gebroken nachten meer invloed hebben op het functioneren in het dagelijks leven. 

Anders dan dat veel ouders denken, zegt het artikel, is er voor de slaapproblemen vaak geen medische oorzaak. Het heeft vaker te maken met gedrag en overprikkeling. Als het tijd is om te gaan slapen zijn lichaam en geest vaak nog te geprikkeld. 

Lees meer

Klachtenvrij in 2018

Ook in 2018 zijn bij de Geschillencommissie Kinderopvang geen geschillen ingediend over SpeelOkee B.V.
Samen met de geschillencommissie laten we op deze wijze zien hoe we voor ouders en kinderen zorgen voor een kwalitatieve en veilige opvang en hiermee mogelijke onvrede wordt voorkomen.

 

 

 

Kinderdagverblijf SpeelOkee

Oost-Voorstraat 109
3262 JH Oud-Beijerland
Hoeksche Waard
0186 625701
info@speelokee.nl

 
Volg ons ook op

/SpeelOkee

@SpeelOkee